Wyrok TSUE 2026: C-471/24
Nie dajmy się dezinformacji.
Fakty o wyroku TSUE w sprawie WIBOR
W mediach aż huczy od „analiz” wyroku TSUE dotyczącego kredytów WIBOR-owych. Jedni ogłaszają definitywny koniec pozwów, inni – otwarcie nowej drogi dla kredytobiorców. My – zamiast tworzenia narracji – trzymamy się faktów.
A fakty są takie: banki pisały umowy kredytowe bardzo niedbale. Przeanalizowaliśmy tysiące umów i wiemy dokładnie, gdzie są problemy.
Na pierwszy rzut oka wyrok może wyglądać na korzystny dla sektora bankowego. Ale – jak zwykle – diabeł tkwi w szczegółach. Wyrok zawiera kilka istotnych argumentów, które otwierają drogę do dochodzenia roszczeń od banków.
⚖️ W SKRÓCIE – KLUCZOWY WNIOSEK
Co TSUE Orzekł W Sprawie C-471/24?
Wyrok potwierdził opinię Rzecznik Generalnej z września 2025 r. To, że WIBOR jest wskaźnikiem referencyjnym, tworzonym i publikowanym zgodnie z określonymi procedurami, nie oznacza, że banki w sposób uczciwy implementowały go do umów kredytowych.
Nie podważamy samego wskaźnika WIBOR – zamiast tego badamy, czy banki udzielały kredytobiorcom wszelkich istotnych informacji.
Spis treści
1. Geneza wyroku – skąd wzięła się sprawa C-471/24?
Pytania prejudycjalne Sądu Okręgowego w Częstochowie
Wyrok TSUE z 12 lutego 2026 roku nie wziął się znikąd. To efekt wieloletnich sporów sądowych między polskimi kredytobiorcami a bankami oraz rosnącej świadomości konsumentów, że klauzule zmiennego oprocentowania w umowach kredytowych mogą naruszać unijne przepisy o ochronie konsumentów.
Pytania prejudycjalne Sądu Okręgowego w Częstochowie
Bezpośrednim impulsem do wydania wyroku było działanie Sądu Okręgowego w Częstochowie, który rozpatrując spór między polskim kredytobiorcą a bankiem, zdecydował się skierować do Trybunału Sprawiedliwości UE pytania prejudycjalne. Sąd zapytał o fundamentalną kwestię z perspektywy unijnego prawa konsumenckiego: czy klauzule zmiennego oprocentowania oparte na wskaźniku WIBOR mogą być uznane za nieuczciwe i jakie są tego konsekwencje prawne?
💡 Co to są pytania prejudycjalne? Pytanie prejudycjalne to mechanizm, dzięki któremu krajowy sąd każdego państwa UE może zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości UE o wykładnię prawa unijnego. Kluczowe jest to, że odpowiedź TSUE nie jest wiążąca wyłącznie dla sądu pytającego – staje się obowiązującą wykładnią dla wszystkich sądów w całej Unii Europejskiej , w tym dla każdego polskiego sądu rejonowego i okręgowego.
Taki mechanizm sprawia, że wyrok TSUE w sprawie C-471/24 jest aktem prawa o bezprecedensowej doniosłości – nie rozstrzyga jednej konkretnej sprawy, lecz wyznacza standardy, według których polskie sądy muszą oceniać miliony umów kredytowych.
Opinia Rzecznik Generalnej Laili Mediny z września 2025 roku
Długo zanim zapadł sam wyrok, środowisko prawnicze i sektor bankowy żyły wstępną opinią Rzecznik Generalnej TSUE Laili Mediny, przedstawioną we wrześniu 2025 roku. Opinia miała prokonsumencki charakter – Rzecznik Generalna wskazała, że klauzule oparte na wskaźniku WIBOR powinny podlegać sądowej kontroli pod kątem uczciwości.
Choć opinie Rzeczników Generalnych formalnie nie są wiążące dla składu orzekającego Trybunału, dane historyczne pokazują, że TSUE podąża za stanowiskiem rzecznika generalnego w 70% – 80% spraw.
Pierwsi kredytobiorcy zaczynają kwestionować klauzule WIBOR. Sądy niższych instancji wydają rozbieżne wyroki – brak jednolitej linii orzeczniczej.
Historyczne pytanie o interpretację dyrektywy 93/13/EWG w kontekście klauzul WIBOR trafia do Luksemburga.
TSUE sygnalizuje kierunek rozstrzygnięcia. Sektor bankowy reaguje niepokojem, kredytobiorcy – nadzieją. Pierwsze sądy, m.in. w Suwałkach, Olsztynie i Jeleniej Górze, zaczynają wydawać korzystne wyroki.
Trybunał podtrzymuje najważniejsze tezy Rzecznik Generalnej.
Eksperci spodziewają się wzrostu liczby pozwów wiborowych, choć prawdopodobnie nie będzie to fala porównywalna do spraw kredytów frankowych
Kluczowe ustalenia:
Nie podważamy samego wskaźnika WIBOR – zamiast tego badamy, czy banki udzielały kredytobiorcom wszelkich istotnych informacji.
To rozstrzygnięcie jest niezwykle istotne z praktycznego punktu widzenia. Kredytobiorcy nie muszą obawiać się, że wygranie sprawy oznacza konieczność natychmiastowej spłaty całego pozostałego salda kredytu. Umowa trwa – ale z drastycznie zredukowanym oprocentowaniem.
2. Co dokładnie orzekł TSUE? Pełna analiza wyroku
Na pierwszy rzut oka wyrok może wyglądać na korzystny dla sektora bankowego. Ale – jak zwykle – diabeł tkwi w szczegółach. Wyrok zawiera kilka istotnych argumentów, które otwierają drogę do dochodzenia roszczeń od banków.
W zasadzie wyrok potwierdził opinię Rzecznik Generalnej z września 2025 r. To, że WIBOR jest wskaźnikiem referencyjnym, tworzonym i publikowanym zgodnie z określonymi procedurami, nie oznacza, że banki w sposób uczciwy implementowały go do umów kredytowych. Nie podważamy samego wskaźnika WIBOR – zamiast tego badamy, czy banki udzielały kredytobiorcom wszelkich istotnych informacji.
3. Brak „immunitetu" dla WIBOR-u
TSUE jasno wskazał, że klauzula zmiennego oprocentowania oparta na WIBOR-ze nie jest wyłączona spod kontroli sądu tylko dlatego, że polskie prawo dopuszcza stosowanie wskaźników referencyjnych.
Banki mają swobodę w wyborze rodzaju wskaźnika i wysokości marży, więc sądy krajowe mogą badać te zapisy pod kątem uczciwości. Samo powołanie się na WIBOR nie chroni banku przed pozwem.
4. Obowiązki informacyjne banków
⚠️ UWAGA NA MANIPULACJĘ!
TSUE jasno wskazał, że klauzula zmiennego oprocentowania oparta na WIBOR-ze nie jest wyłączona spod kontroli sądu tylko dlatego, że polskie prawo dopuszcza stosowanie wskaźników referencyjnych.
Bank musi zapewnić kredytobiorcy co najmniej dostęp do informacji o:
- Podmiocie wyznaczającym i publikującym WIBOR (tzw. „administratorze”: obecnie spółka GPW Benchmark S.A., poprzednio stowarzyszenie ACI Polska)
- Zmienności WIBOR-u i tego, jak może ona wpłynąć na wysokość raty kredytowej
- Wszelkich okolicznościach, na podstawie których konsument może ocenić konsekwencje finansowe zaciągnięcia kredytu
TSUE nie twierdzi więc, że konsument nie musi znać mechanizmu działania WIBOR-u, a jedynie część obowiązków informacyjnych przerzuca z banków na administratora. Administrator wskaźnika ma obowiązek m.in. publikować regulaminy i zasady wyznaczania WIBOR-u, zapewniać ich przejrzystość i zgodność z przepisami.<br>
Na banku natomiast ciąży obowiązek zawierania w umowach jasnych wskazań, gdzie kredytobiorca powinien tych informacji szukać. Bank nie musi tłumaczyć „jak”, ale musi stworzyć warunki, aby konsument mógł się tego dowiedzieć.
TSUE nie twierdzi więc, że konsument nie musi znać mechanizmu działania WIBOR-u, a jedynie część obowiązków informacyjnych przerzuca z banków na administratora. Administrator wskaźnika ma obowiązek m.in. publikować regulaminy i zasady wyznaczania WIBOR-u, zapewniać ich przejrzystość i zgodność z przepisami.<br>
Na banku natomiast ciąży obowiązek zawierania w umowach jasnych wskazań, gdzie kredytobiorca powinien tych informacji szukać. Bank nie musi tłumaczyć „jak”, ale musi stworzyć warunki, aby konsument mógł się tego dowiedzieć.
🔍 Nasze odkrycia:
Pamiętajmy, że Bank to instytucja zaufania publicznego, a stawiane przed nim wymagania są znacznie szersze, niż przed „zwykłym” przedsiębiorcą.
Co więcej, Trybunał podkreślił, że w żadnej umowie kredytowej nie powinny znajdować się treści wprowadzające klientów w błąd. Z analizy setek umów kredytowych wynika jednak, że nie tyle pomijano w nich informacje o sposobie wyznaczania WIBOR-u, co podawano informacje nieprawdziwe.
Przykład wprowadzenia w błąd:
Często używana formułka: „WIBOR jest średnim oprocentowaniem, po jakim banki udzielają sobie pożyczek”.
Jest to nieprawda
– stawka WIBOR opiera się na deklaracjach banków w tym zakresie, a nie rzeczywiście przeprowadzanych transakcjach.
5. Domniemanie równowagi tylko przy pełnej zgodności z rozporządzeniem BMR4. Obowiązki informacyjne banków
Niemal cała argumentacja omawianego wyroku TSUE opiera się na przesłance, że wskaźnik WIBOR jest obecnie wyznaczany w oparciu o treść unijnego rozporządzenia BMR (2016/1011).
Niemal cała argumentacja omawianego wyroku TSUE opiera się na przesłance, że wskaźnik WIBOR jest obecnie wyznaczany w oparciu o treść unijnego rozporządzenia BMR (2016/1011).
⚡ Najważniejszy punkt:
Wnioski TSUE nie odnoszą się do umów zawartych przed rokiem 2018.
Rozporządzenie BMR weszło bowiem w życie dopiero 1 stycznia 2018 r.
Wcześniej metodologia wyznaczania WIBOR-u nie była oparta na jasnych, unijnych regulacjach, poddana wzmożonemu nadzorowi KNF ani powierzona bezstronnemu i autoryzowanemu podmiotowi.
Przez wiele lat administratorem WIBOR-u było prywatne stowarzyszenie złożone z przedstawicieli banków i świata biznesu – ACI Polska. Procedury ustalania jego wartości odbiegały zaś w sposób znaczny od standardów, które obecnie narzuca prawo unijne.
Wcześniej metodologia wyznaczania WIBOR-u nie była oparta na jasnych, unijnych regulacjach, poddana wzmożonemu nadzorowi KNF ani powierzona bezstronnemu i autoryzowanemu podmiotowi.
Przez wiele lat administratorem WIBOR-u było prywatne stowarzyszenie złożone z przedstawicieli banków i świata biznesu – ACI Polska. Procedury ustalania jego wartości odbiegały zaś w sposób znaczny od standardów, które obecnie narzuca prawo unijne.
Wniosek dla kredytobiorców:
Zwłaszcza umowy sprzed 2018 roku mogą być skutecznie podważane.
Podsumowanie: Droga do roszczeń pozostaje otwarta
Wszystkie umowy WIBOR-owe warto dokładnie zbadać – zarówno te zawarte przed wejściem w życie rozporządzenia BMR, jak i te nowsze, podpisane w ostatnich latach.
Wyrok TSUE niewątpliwie daje bankom pewne argumenty, ale nie zamyka tematu WIBOR-u. Droga do dochodzenia roszczeń pozostaje otwarta – szczególnie dla osób, które zaciągnęły kredyty przed 2018 rokiem.
Ważna informacja:
Nie wszystkie umowy będą jednak kwalifikowały się do roszczeń, a sprawy związane z WIBOR-em nie będą tak proste, jak wielu mogło oczekiwać.
Dlatego tym bardziej podkreślamy wagę wyboru eksperta z doświadczeniem w prawie bankowym.
Tysiące przeanalizowanych umów
Znamy dokładnie słabe punkty dokumentów bankowych i wiemy, jak je wykorzystać
Eksperci prawa bankowego
Nasz zespół specjalizuje się wyłącznie w sporach z bankami
Indywidualna analiza
Każda umowa jest inna – badamy Twoją konkretną sytuację
Wyrok doprecyzowuje wiele aspektów i otwiera furtkę dla wielu kredytobiorców, ale nie dla wszystkich. Bądź czujny, nie daj się zwieść propagandzie żadnej ze stron i powierz swoją sprawę ekspertom doświadczonym w sporach z bankami.
Banki NIE mają immunitetu
Sprawdź czy Twoja umowa może być zakwestionowana
TSUE nie dał bankom „czeku in blanco”. Wyrok otwiera drogę do kontroli sądowej w sprawach, gdzie bank naruszył obowiązki informacyjne. Czy Twoja umowa spełnia wszystkie wymogi? To trzeba sprawdzić INDYWIDUALNIE.
Co naprawdę oznacza wyrok TSUE z 12 lutego 2026?
Nie automatyczna wygrana, ale konkretne narzędzia do walki – jeśli Twoja umowa spełnia warunki
1. Brak arkusza ESIS
Jeśli zawarłeś umowę po 2016 roku i NIE otrzymałeś arkusza informacyjnego ESIS z symulacją wzrostu rat – bank naruszył dyrektywę 2014/17. To podstawa do pozwu.
2. „Zniekształcony obraz" WIBOR
Bank pisał w umowie, że WIBOR to „stawki po jakich banki pożyczają sobie wzajemnie"? To kłamstwo – to są deklarowane stawki, nie rzeczywiste pożyczki. Masz zarzut.
3. Marża wyższa niż rynek
TSUE kazał porównać Twoją umowę z warunkami rynkowymi z dnia zawarcia. Jeśli Twoja marża była rażąco wyższa – to naruszenie dobrych obyczajów.
4. Brak informacji o ryzyku RRSO
Bank musiał pokazać Ci dodatkową informację o RRSO przy znacznym wzroście stóp. Nie dostałeś? Naruszenie dyrektywy – możesz walczyć.
5. Umowy sprzed 2018 (przed BMR)
Kredyt zaciągnięty przed 1 stycznia 2018? WIBOR wtedy NIE był zgodny z rozporządzeniem BMR. Cały argument banku o „zgodności z prawem" pada.
❓ Któraś z tych sytuacji pasuje do Ciebie?
Co zyskujesz JEŚLI Twoja umowa spełnia warunki?
Wyrok TSUE nie gwarantuje automatycznego sukcesu – ale jeśli Twoje dokumenty pokazują naruszenia, masz realne narzędzia
Konkretne podstawy prawne
5 zarzutów: Brak ESIS, „zniekształcony obraz”, zbyt wysoka marża, brak info o RRSO, umowa przed BMR – każdy to odrębna podstawa pozwu
Wiążąca wykładnia TSUE
Dla całej UE: Polskie sądy MUSZĄ stosować interpretację Trybunału – nie mogą jej zignorować nawet jeśli chcą
Realna szansa na obniżkę
eśli wygrasz: Sąd może uznać klauzulę za nieuczciwą i obniżyć oprocentowanie – ale TYLKO jeśli udowodnisz naruszenia wymienione przez TSUE
6. Praktyczne konsekwencje – co zmieni się w Twoim portfelu?
Oprocentowanie spada do poziomu samej marży
Gdy sąd stwierdzi abuzywność klauzuli wiborowej, z formuły oprocentowania kredytu znika zmienny wskaźnik WIBOR. Jedynym elementem określającym koszt kredytu pozostaje stała marża banku – zazwyczaj wynosząca od 1 do 3 procent, a nie – jak dotychczas – marża plus aktualny WIBOR.
📊 Przykład liczbowy: kredyt 400 000 zł na 25 lat
Przed wyrokiem sądu
7%
Po korzystnym wyroku sądu
2%
~1 135 zł / miesiąc
~340 500 zł
7. Wiborowa nadwyżka – prawo do odzyskania nadpłat
Wyrok TSUE otwiera drogę nie tylko do obniżenia przyszłych rat, ale również do odzyskania wszystkich środków zapłaconych bankowi ponad kwotę, która wynikałaby z oprocentowania opartego wyłącznie o marżę. To tak zwana „wiborowa nadwyżka” – i może sięgać setek tysięcy złotych.
Czym jest wiborowa nadwyżka?
Wiborowa nadwyżka to różnica między:
- ratami, które kredytobiorca faktycznie zapłacił w przeszłości (z uwzględnieniem komponentu WIBOR),
- ratami, które powinny były być naliczone, gdyby oprocentowanie od początku opierało się wyłącznie o stałą marżę banku.
Różnica ta, kumulowana przez lata spłacania kredytu, może być imponująca. Klient, który zaciągnął kredyt w wysokości 400 000 zł w 2019 roku i spłacał go przez 7 lat przy oprocentowaniu WIBOR + marża, mógł dopłacić do banku nawet 100–150 tysięcy złotych więcej, niż powinien.
Kto może ubiegać się o zwrot?
Prawo do zwrotu wiborowej nadwyżki przysługuje każdemu, kto spełnia łącznie dwa warunki: zawarł umowę kredytową jako konsument (nie jako przedsiębiorca) i jego umowa zawiera klauzule wiborowe niespełniające standardów uczciwości określonych przez TSUE.
Ważne: nie czekaj – działa przedawnienie
Roszczenia o zwrot nadpłaconych rat mogą się przedawniąć po 6-10 latach od daty każdej zapłaconej raty. Każdy miesiąc zwłoki oznacza utratę prawa do zwrotu kolejnej raty. Wniesienie pozwu przerywa bieg przedawnienia.
8. Jak sprawdzić, czy Twoja umowa kwalifikuje się do podważenia?
Wyrok nie działa automatycznie – musisz podjąć działanie
To fundamentalna zasada, którą każdy kredytobiorca musi zrozumieć: sam fakt oparcia kredytu o WIBOR nie powoduje automatycznej zmiany raty. Wyrok TSUE to wykładnia prawa – ogólna zasada interpretacyjna – a nie konkretne rozstrzygnięcie w Twojej sprawie. Aby uzyskać obniżkę raty i zwrot nadpłat, musisz podjąć aktywne działanie prawne.
Które umowy są szczególnie narażone?
Ocena szans na skuteczne zakwestionowanie umowy zależy od konkretnych zapisów i dokumentacji. Szczególnie narażone są umowy zawierane przed 2018 rokiem, kiedy standardy informacyjne dotyczące WIBOR były w wielu instytucjach znikome lub szczątkowe.
Sygnały wysokiego prawdopodobieństwa abuzywności:
- Lakoniczne zapisy w umowie (np. tylko „WIBOR 6M” bez informacji o tym, jaki podmiot jest odpowiedzialny za jego wyznaczanie)
- Brak ostrzeżeń o ryzyku wzrostu rat i historycznej zmienności wskaźnika
- Brak wskazania, kto publikuje WIBOR i gdzie można znaleźć jego historyczne wartości – uwaga na zapisy odsyłające do stron reuters.pl, rp.pl, bankier.pl itp.: to nie jest prawidłowa informacja
- Brak przykładów liczbowych pokazujących wpływ zmian WIBOR na wysokość raty
Sygnały lepszego wywiązania się banku z obowiązków:
- Lakoniczne zapisy w umowie (np. tylko „WIBOR 6M” bez informacji o tym, jaki podmiot jest odpowiedzialny za jego wyznaczanie)
- Brak ostrzeżeń o ryzyku wzrostu rat i historycznej zmienności wskaźnika
- Brak wskazania, kto publikuje WIBOR i gdzie można znaleźć jego historyczne wartości – uwaga na zapisy odsyłające do stron reuters.pl, rp.pl, bankier.pl itp.: to nie jest prawidłowa informacja
- Brak przykładów liczbowych pokazujących wpływ zmian WIBOR na wysokość raty
9. Krok po kroku: jak sprawdzić swoją sytuację
1. Zbierz komplet dokumentów
Odszukaj umowę kredytową ze wszystkimi załącznikami, regulamin produktu, materiały informacyjne wręczone przy podpisaniu umowy oraz harmonogram spłat. Im kompletniejsza dokumentacja, tym dokładniejsza analiza.
2. Sprawdź zapisy dotyczące WIBOR
Przeanalizuj, czy klauzule wiborowe są czytelne, rzetelne i kompletne. Zadaj sobie pytanie: czy przeciętna osoba bez wykształcenia ekonomicznego zrozumiałaby z tych zapisów, kto ustala ten wskaźnik, gdzie go szukać i jakie ryzyko ze sobą niesie jego zastosowanie?
3. Oblicz potencjalną wiborową nadwyżkę
Sprawdź, ile zapłaciłeś w ratach od początku kredytu i ile wyniosłyby te raty, gdyby oprocentowanie od początku opierało się wyłącznie na marży. Różnica to potencjalna kwota do odzyskania.
4. Skonsultuj się z prawnikiem
Każda umowa jest inna. Profesjonalna analiza prawna pozwoli ocenić realność roszczeń i wskazać optymalną ścieżkę postępowania – czy lepszym rozwiązaniem jest reklamacja, ugoda pozasądowa czy pozew.
5. Działaj – nie odkładaj na później
Każdy miesiąc zwłoki w złożeniu pozwu oddala perspektywę obniżenia raty i odzyskania nadpłat.
10. Jak to działa? 5 prostych kroków
Od pierwszego kontaktu do zwrotu pieniędzy – przejrzyście i bez ukrytych kosztów
Podstawowe dane + skan umowy kredytowej. Możesz też zadzwonić – nasz ekspert wszystko zapisze za Ciebie.
WYPEŁNIJ FORMULARZ >
Nasi prawnicy sprawdzają Twoją umowę pod mikroskopem i wyliczają dokładnie, ile możesz odzyskać. Raport dostaniesz mailem i telefonicznie.
Reklamacja do banku, mediacja czy pozew sądowy – podpowiadamy co jest najlepsze w Twojej sytuacji. Decyzja zawsze należy do Ciebie.
Przejmujemy całą papierkową robotę. Korespondencja z bankiem, przygotowanie pozwu, reprezentacja w sądzie – wszystko załatwiamy za Ciebie.
Jeśli sąd uzna klauzulę za nieuczciwą – bank zwraca nadpłaty i obniża oprocentowanie. Płacisz nam prowizję tylko od sukcesu. Ale UWAGA: nie każda umowa wygra – wszystko zależy od dokumentów.
Sprawdź swoją umowę - zanim zrobi to bank
Masz kredyt oparty o WIBOR? Nie czekaj na propozycję banku. W RozliczBank bezpłatnie analizujemy umowy kredytowe pod kątem wymogów wskazanych przez TSUE i obliczamy dokładną kwotę, którą możesz odzyskać.
Bezpłatna analiza • Żadnych zobowiązań • Pełna poufność
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czy mogę zakwestionować kredyt konsumpcyjny, a nie tylko hipoteczny?
Tak. Wyrok TSUE i wynikające z niego zasady dotyczą wszystkich kredytów opartych o wskaźnik WIBOR zawartych z konsumentami – hipotecznych, konsumpcyjnych, samochodowych i konsolidacyjnych. Warunek kluczowy: musisz być stroną umowy jako konsument, a nie jako przedsiębiorca.
Jak długo trwa proces sądowy w sprawie WIBOR?
Szacunkowy czas od złożenia pozwu do prawomocnego wyroku wynosi obecnie 1–2 lata, choć w miarę wzrostu liczby spraw okres ten może się wydłużyć (jak to miało miejsce w sprawach frankowych). Ugoda pozasądowa z bankiem może zakończyć sprawę znacznie szybciej – niekiedy w ciągu kilku miesięcy.
Co jeśli już spłaciłem cały kredyt?
Nadal możesz dochodzić zwrotu nadpłaconych kwot. Warto więc działać nawet po całkowitej spłacie kredytu – szczególnie jeśli kredyt zakończyłeś stosunkowo niedawno.
Czy bank może podwyższyć marżę po usunięciu WIBOR z umowy?
Absolutnie nie. Marża jest stałym, niezmiennym elementem umowy kredytowej. Bank nie ma prawa jednostronnie podwyższyć marży bez wyraźnej zgody kredytobiorcy. Jeśli bank próbuje to zrobić – jest to działanie bezprawne, które możesz zakwestionować.
Czy warto podpisać ugodę proponowaną przez bank?
Nigdy nie podpisuj ugody bez wcześniejszej konsultacji z niezależnym prawnikiem. Banki często proponują drobne korzyści (np. czasowe obniżenie raty, jednorazową wypłatę symbolicznej kwoty) w zamian za zrzeczenie się wszelkich przyszłych roszczeń. Podpisanie takiej ugody bez analizy może oznaczać rezygnację z prawa do setek tysięcy złotych.
Co z kredytami firmowymi opartymi o WIBOR?
Kredyty zaciągnięte przez przedsiębiorców w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie są objęte przepisami dyrektywy 93/13/EWG o ochronie konsumentów. Szanse na skuteczne zakwestionowanie klauzul wiborowych w takich umowach są znacznie mniejsze. Jeśli jednak zaciągnąłeś kredyt jako konsument (np. hipoteczny na własne cele mieszkaniowe), niezależnie od prowadzonej działalności – przepisy konsumenckie stosują się w pełni.
Czy wyrok dotyczy WIBOR 1M, 3M i 6M tak samo?
Tak. Wyrok TSUE dotyczy wskaźnika WIBOR w każdej jego postaci – zarówno WIBOR 1M, WIBOR 3M, jak i najpopularniejszego WIBOR 6M. Kluczowe nie jest to, który tenor wskaźnika zastosowano w umowie, lecz to, czy bank wywiązał się z obowiązków informacyjnych i czy zapisy są wystarczająco czytelne i rzetelne.
![Proces z bankiem o kredyt frankowy – jak się przygotować? [Przewodnik 2025]](https://rozliczbank.pl/wp-content/uploads/2025/05/instrukcja-jak-przygotowac-sie-do-procesau-z-bankiem-768x494.webp "Proces z bankiem o kredyt frankowy – jak się przygotować? [Przewodnik 2025] 2")
